Monday, February 27, 2017

Bridge, A New Online Platform – Building Bridges, Probing Intersections

Bridge offers a platform for writers and readers to cross into a multifaceted terrain, that of “Greek America.” For the purpose of this writing, I refer to Greek America as a wide range of collectives, institutions, organizations, and individuals that cultivate and animate Greek expressions in connection with the United States. These include the following: populations that claim a Greek label in self-ascription (“Greek Americans,” “Greeks in America,” “American Greeks,” etc.) and also in expression—participating or coordinating, for example, cultural events such as Greek film festivals; institutions such as Greek Orthodox parishes, US Modern Greek studies programs, and regional associations such as the Pancretan; or individuals, such as authors, artists, and others–regardless of ethnic background–who explore, either in public or in private, Greek/American intersections.

For more see, 


Friday, February 24, 2017

Τόποι Διασπορικής Μνήμης



Στο Μπάτον Ρουζ της Λουϊζιάνας όπου άρχισε η προσωπική μου περιπέτεια της Αμερικής στα μέσα του 1980, η (συρρικνωμένη) κοινωνική μας ζωή περιστρεφόταν γύρω από μια ομάδα Ελλήνων φοιτητών οι οποίοι ήταν και συνάμα σερβιτόροι (και bus boys) στο εστιατόριο Ζορμπας, Ελληνοκυπριακής ιδιοκτησίας.

Ήταν μια ομάδα αλληλοβοήθειας που την έδεναν οι κοινές προκλήσεις προσαρμογής στο νέο τόπο, και σε κάποιες περιπτώσεις φιλίες. Αργότερα η ομάδα διασκορπίστηκε, τα μέλη της χάθηκαν. Η αρχική διασπορά μας συνέδεσε, οι κατοπινές διασπορές προς διαφορες κατευθύνσεις μας διέλυσε.

Από ένα από αυτά τα χαμένα μέλη έλαβα πρόσφατα το παρακάτω "ensemble" που «συγκολλεί» τους πρωταγωνιστές εκείνης της ιστορίας. Η συνύπαρξη δημιουργείται μέσω αντιπαράθεσης εικόνων. Η εστίαση είναι στο πρόσωπο του καθενός, το οποίο συντελεί στην λειτουργία του ensemble σαν τόπου μνήμης ανθρώπων. 'Οχι χώρων αλλά ανθρώπων. Η εμφανής τεχνικότητα του ensemble φυσικά τονίζεται και από τα βλέμματα των χαρακτήρων. Πολλά στραμμένα πέρα του κάδρου εναντιώνονται προς οποιαδήποτε ανάγνωση τους σαν εννιαίου όλου. «Και μαζί και χώρια» σαν να μας λέει.

Αυτό το φωτογραφικό ensemble που συγκεντρώνει το διεσπαρμένο, που αποπειράται μια ενότητα του κατακερματισμένου δεν είναι κάτι ιδιοσυγκρασιακό. Το έχει εντοπίσει και αναλύσει σαν πολιτιστική πρακτική η ιστορικός Πηνελόπη Παπαηλία, αν θυμάμα καλά, σαν στρατηγική οικογενειών κατακερματισμένων από τη μετανάστευση. To enseble καθιστά παρουσία στην θέση της απουσίας, ενότητα στην πραγματικότητα της διάσπασης. Είναι μια τεχνολογία συνεύρεσης που παραδόξως υπογραμμίζει την απουσία της. Είναι ίσως αυτή η ένταση που δημιουργεί την πλημμύρα αισθημάτων (powerful affect) σε αυτούς που άμεσα εμπλέκονται με αυτήν την αναπαράσταση.


There was an error in this gadget