Wednesday, January 21, 2026

Bibliography on Greek America (2025)


Ergon continues to offer this resource to the academic and broader community

https://ergon.scienzine.com/article/bibliographies/bibliography-on-greek-america-2025

This bibliography compiles publications on Greek America for 2025, in English and Greek. It includes academic work as well as popular writings from sources such as newspapers, blogs, and online magazines, among others. The corpus offers a resource for researchers working on Greek diaspora transnational communities or broader ethnic and diasporic topics. It can also serve as a useful reference for cultural activists, think tanks, organizations, and the broader public.

Tuesday, January 20, 2026

Voices of the Other Greek America # 10 Vassilis Lambropoulos For a Greek American Polyphony


Voices of the Other Greek America # 10

Vassilis Lambropoulos

For a Greek American Polyphony



Sunday, January 18, 2026

Voices of the Other Greek America # 9 Eleftheria Lialios A Greek Revolution in America


Voices of the Other Greek America # 9

Eleftheria Lialios

Wednesday, January 14, 2026

Η ιστορία ενός διαφυλετικού γάμου [στην «ελληνική Αμερική»]


Πρώτη δημοσίευση Νέα Διασπορά (2013) [η ιστοσελίδα πλέον δεν λειτουργεί]

Έχουν οι μετανάστες και τα παιδιά τους ηθική και πολιτική ευθύνη απέναντι στην Αμερική; Η ερώτηση αυτή επαναλαμβάνεται με βιάση στα γραπτά κάποιων Ελληνοαμερικανών συγγραφέων, συμπεριλαμβανομένου του Χάρυ Μαρκ Πετράκης. Ο γνωστός αφηγητής Πετράκης, ο οποίος έχει επενδύσει ιδιαίτερα στο θέμα αυτό, εμπνεύστηκε από την βαθιά εκτίμηση που είχαν οι γονείς τους στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής για την αποδοχή τους στη χώρα. Καλεί ένθερμα τους κληρονόμους της αμερικανικής μεγαλοψυχίας, τους «γιους και τις κόρες, τους εγγονούς και τις εγγονές των μεταναστών, να ανανεώσουν και να αναπληρώσουν» το όραμα της Αμερικής ως άσυλο της διαφορετικότητας.

Για να αναδείξει το όραμα της εθνικής ευθύνης απέναντι στην ποικιλομορφία της Αμερικής, ο Πετράκης μαστορεύει μια ιστορία––με τίτλο «μία έγχρωμη ιστορία» (tale of color)––βασισμένο σε μια αληθινή εμπειρία που έζησε η μητέρα του, Πρεσβυτέρα Πετράκη. Ο συγγραφέας, έχοντας ακούσει αρκετές φορές την μητέρα του να διηγείται την ιστορία αυτή σε οικογενειακό κύκλο, την μετατρέπει σε μια οδυνηρή αφήγηση δραματοποιώντας το ανθρώπινο κόστος του φυλετικού αποκλεισμού.

Η «έγχρωμη ιστορία» καταγράφει τις συνέπειες του ρατσισμού που πλήττουν ένα διαφυλετικό ζευγάρι τη δεκαετία του ’50 στο Σικάγο. Για τη Σοφία, την πρωταγωνίστρια, η μετανάστευση έχει ως συνέπεια την αναπάντεχη εμπειρία του αποκλεισμού από την κοινωνία. Ο σύζυγός της, Ντένζελ, πρώην Αμερικανός στρατιωτικός ο οποίος υπηρέτησε στην Ελλάδα, όπου και γνωρίστηκαν, επιστρέφει σε ένα γνώριμο κόσμο άκαμπτων φυλετικών διακρίσεων. Ψάχνοντας για δουλειά και σταθερότητα, το ζευγάρι ξεκινάει να φτιάξει ένα σπίτι, κάθε φορά εξορισμένοι από τους γείτονες, οι οποίοι δεν συγχωρούν τον διαφυλετικό τους γάμο. Μαζί με την ελληνική Ορθόδοξη παροικία της Νότιας πλευράς του Σικάγου, που αποφεύγει τη Σοφία και τον Ντένζελ, τους απαγορεύεται η είσοδος σε όλες τις λευκές γειτονιές της διαχωρισμένης σε περιοχές πόλης. Κατά την παραμονή τους σε μια εθνοτικά διαχωρισμένη εργατική συνοικία, υπόκεινται σε ρατσιστική «λυσσαλέα οργή». Η απειλή της βίας τους τρέπει σε φυγή. Ενώ στρέφονται στην ασφάλεια της οικογένειας του Ντένζελ στη μαύρη κοινότητα της Νότια Πλευράς, έρχονται δυστυχώς κι εκεί αντιμέτωποι με τη μισαλλοδοξία. Καταφεύγουν προσωρινά στο άσυλο της μακρινής Δυτικής Πλευράς της πόλης, «μια πολύγλωσση γειτονιά όπου η φτώχεια είχε μεγαλύτερο βάρος από την προκατάληψη». Περιθωριοποιημένοι, φτωχοί και αποξενωμένοι από γνωστούς πολιτισμικούς κόσμους, το ζευγάρι φτάνει στα όρια της κατάρρευσης. Μια ελληνική οικογένεια μικροαστών προσφέρει στέγη στη Σοφία, ενώ ο Ντένζελ μετακομίζει σε έναν κοιτώνα της ΧΑΝ. Οι νέες τους κατοικίες αντικατοπτρίζουν την εικόνα της φυλετικά διαχωρισμένης πόλης και επιταχύνεται ο προδεδικασμένος τους χωρισμός. Η εμπειρία που έχουν με τον ρατσιστικό εξοστρακισμό αποκορυφώνεται όταν η Σοφία επαναπατρίζεται μαζί με το μωρό της στο γενέθλιο χωριό της στην Ελλάδα˙ ενώ ο Ντένζελ παραμένει στο Σικάγο και χάνεται στην ανωνυμία της πόλης.

Στο κοινωνικό αυτό δράμα, η μητέρα του συγγραφέα αναδύεται ως ηθική δύναμη και αντιπρόσωπος της αλλαγής. Καθ’ όλη την διάρκεια της ιστορίας κάνει τα αδύνατα δυνατά για να βοηθήσει το ζευγάρι. Με «τη φήμη ενός επαναστάτη… [η οποία] μπορεί και να ήταν περήφανη για την εναντίωσή της στα καθιερωμένα κοινωνικά πρότυπα», νιώθει την υποχρέωση να βοηθήσει την Σοφία και τον Ντένζελ, «γιατί ένιωθε ότι αυτό ήταν το ηθικό και το φιλεύσπλαχνο που έπρεπε να κάνει». Εδώ, χρησιμοποιείται η θρησκευτική κληρονομιά ενός μετανάστη για να προκαλέσει την τοπική παράδοση του φυλετικού διαχωρισμού. Ως προστάτιδα αυτής της θρησκευτικής ηθικής, η Πρεσβυτέρα Πετράκη αναλαμβάνει να ρίξει έναν εξάψαλμο στην εθνική κοινότητα των μεταναστών: «Θυμηθείτε πώς ήταν όταν έφτασαν σ’ αυτή τη χώρα οι πρώτοι Έλληνες!» υπενθυμίζει αμείλικτα στα μέλη της ενορίας. «Πολεμήσαμε τότε την προκατάληψη που έζησαν οι δικοί μας άνθρωποι! Δεν θα έπρεπε να ξεχνάμε τους αγώνες εκείνους. Εάν δεν μπορούμε να δεχθούμε αυτούς τους νέους ανθρώπους για αυτό που είναι, δεν έχουμε το δικαίωμα να λεγόμαστε Χριστιανοί!» Αυτή είναι μία από τις πολλές στιγμές όπου η Πρεσβυτέρα Πετράκη κάνει πράξη την αφοσίωσή της στα θρησκευτικά ιδανικά της παγκόσμιας αποδοχής. Για το λόγο αυτό έχει μείνει στην ιστορία ως θρυλική ακτιβίστρια πολιτικών δικαιωμάτων του Σικάγου και αυτοθυσιαζόμενη φιλάνθρωπος, με τη ζωή της να διέπετε από «τις Χριστιανικές αρχές της πίστης, της αγάπης και της ελπίδας».

Η “έγχρωμη ιστορία” θυμίζει στους αναγνώστες ότι οι θρησκευτικές αρχές δεν είναι αφηρημένες: έχουν πραγματικές κοινωνικές εφαρμογές. Εξάλλου, τις παρουσιάζει με μια πρόκληση. «Τις μέρες εκείνες», σημειώνει ο Πετράκης, «όταν οι λογικοί άνθρωποι αποδέχονταν την αμεροληψία των πολιτικών δικαιωμάτων …. [η ιστορία] είναι ακόμη και σήμερα επίκαιρη εφόσον γάμοι μεταξύ διαφορετικών φυλών συνεχίζουν να προκαλούν εχθρότητα, ακόμη και μίσος.» Γι’ αυτό, έχουν κάποια ευθύνη οι μετανάστες και τα παιδιά τους απέναντι στην Αμερική; Ο Πετράκης απαντάει καταφατικά. Χτίζει την δική του οικογενειακή παράδοση για να οραματιστούν οι Έλληνες Αμερικανοί τους εαυτούς τους ως τους γνήσιους προστάτες της διαφοράς.

Γιώργος Αναγνώστου

Σημειώσεις:

1. Η ανάλυση αυτή έχει προσαρμοστεί από το βιβλίο μου Contours of White Ethnicity: The Making of Usable Pasts in Greek America (Ohio University Press, 2009). Ελληνική μετάφραση Πελαγία Μαρκέτου (Χαρτογραφήσεις της Λευκής Εθνοτικότητας).

2. Για τη βιογραφία της Πρεσβυτέρας Στέλλας Πετράκη ανατρέξτε στο βιβλίο Greek-American Pioneer Women of Illinois της Elaine Thomopoulos.

[ιστοσελίδα αρχικής δημοσίευσης, δεν λειτουργεί πλέον]
http://www.newdiaspora.com/el/a-tale-of-color/


Tuesday, January 13, 2026

Voices of the Other Greek America # 8 Nick Mamatas Home is Where...


Voices of the Other Greek America # 8

Nick Mamatas

Saturday, January 10, 2026

Voices of the Other Greek America # 6 Grigoris Argeros Rethinking the Greek American Success Story

Voices of the Other Greek America # 6

Grigoris Argeros




Friday, January 9, 2026

Voices of the Other Greek America # 5 Artemis Leontis The Greek Table


Voices of the Other Greek America # 5

Artemis Leontis

[Voicing, Critiquing, Caring]

Tuesday, January 6, 2026

Voices of the Other Greek America #4 Leah Fygetakis Still navigating ...


Voices of the Other Greek America #4

Leah Fygetakis

[Desiring inclusion, boundaries of exclusion]

Friday, January 2, 2026

Greek American realities: stating the obvious with an eye toward policy implications


A sizable Greek American demographic leads its political and Greek life independently from or most peripherally to community structures and the narratives emanating from that space.

American civic life and networks of diasporic cultural flows offer a more spacious terrain for living multifaceted identities.

This landscape is largely unexplored. But there is ample evidence for a rudimentary mapping of some practices traversing it.

• Instead of critiquing Greek American neoliberal narratives, individuals direct their opposition to neoliberalism in various American settings.

• Instead of critiquing exclusionary Greek American identity narratives in public, dissenting individuals practice inclusivity in their lives and politics.

• Instead of muting political beliefs for the sake of maintaining “community unity,” they practice their political identities elsewhere.

• Instead of surrendering their autonomy, cultural producers set to critique reductive and exclusionary ethnic narratives do so outside official structures and networks––acting independently from the margins. Sometimes this marginal position in relation to community structures occupies a central position in relation to an-other terrain.

• Instead of yielding to pressures for conformity, individuals seek cultural self-realization elsewhere, in small scale social circles, local cultural events (music), privately (books, online sources, travel), selective events (the arts, theater, film festivals, lectures).

• Instead of seeking recognition in ethnic microcosms (often but not always rewarding conformity in the realm of culture), a bulk of professionals in the arts, the humanities and the social sciences, seek it in US institutions.

Policy implications

Ongoing patterns of “community” internal differentiation and privatization of identities (individuals nourishing and practicing identities outside organizations) present challenges for parishes and institutionalized secular entities.

Secular communities are positioned best to engage these developments: offer quality and diverse cultural programming addressing a changing demographic. Film and book festivals as well as cultural and history seminars open to new ideas in connection to issues both the historical homeland and the current home have been successful in creating Greek worlds where community is created through interpersonal interaction, conversation and learning, deliberation and reflection. (A comparative study between Greek NYC and Greek Melbourne would be most instructive.)

Ethnoreligious communities face greater challenges, inherently due to their boundaries of identity. They confront the dilemma of either turning inward, protecting traditional markers of identity; or, alternatively, deploying creative tactics and strategies to expand structures of belonging. This presents major political dilemmas coupled with the ethnographic understanding of those who wish to belong but for several reasons end up alienated from the “community.”

Recent Greek American self-narrations work toward this direction offering insights and opening lines toward initial deliberation, signaling venues toward greater inclusivity. You could start exploring them in the “Voices of the Other Greek America” initiative. The writings of Anastasia Panagakos, Leah Fygetakis and Artemis Leontis directly address this dynamic. Additional material is forthcoming. Follow the conversation.

Y. Anagnostou
January 2, 2026